Yon bang tipong inimbitahan ka tapos bulag ka sa mga pangyayari at naging totoo ka at napansin mo lang kung paano ka pinatutunguhan nang biglang may nagsabi sa'yo. Na yong pakiramdam na ang tanga mo; na akala mo ayos ang lahat at ang pinakamasakit doon dahil ilang taon rin kayong naging totoo at magkasama bilang kaibigan eh pinagmukha kang tanga sa harap ng karamihan at damay ang anak kung paano pinakikitunguhan. At nararamdaman mo nalang na 'bakit ganun sya? Nag-iba na sya.." Paano naman kase nasanay ka na na lagi kayong masayang magkasama pero ang ang katotohanan ay meron na palang bahid na paghuhusga..Kaya mas mabuting ganito nalang tayo kesa magplastikan pa..dahil hindi rin mag-work out lahat kung sakali..may sugat na nakaukit at sa nakikita ko masaya ka naman kaya masaya ako para sa'yo. Sana lang hindi na ako makarinig ng kahit ano pa man. Hindi ako ganung tipong tao at alam mo yan. Pero hindi ko akalain na ganun na pala ang paghuhusga mo sa akin. Salamat na marami dahil natuto na ako. Mas mabuting tahimik nalang. Yeah, naging tahimik ako, hindi kumibo pero bakit ka ganun? Ano pa ba ang gusto mo? Sana maisip mo ang kalalabasan. Be well my friend.
**********
People push you to your limits, but when you finally explode and fight back...YOu are the Mean one..sometimes they need to know their limits too. Other times we just need to hold back or just simply to back off. It's not worth it. Oh well, dunno wich is and not worth, all i know is that i am too good to be me...LOL..dunno what i am saying..
Any way, i am glad i am able to balance everything now.
Ciao...
